Nie szyje ubrań na jeden sezon. Natalia Ślizowska o modzie, która opowiada historie

Moda pojawiła się u Ciebie bardzo wcześnie. Pamiętasz moment, w którym poczułaś, że projektowanie to właśnie Twoja droga?

Pod koniec Liceum Plastycznego tworzyłam pracę dyplomową od której wszystko się zaczęło. To były ubiory dla dzieci inspirowane instrumentami muzycznymi. Wtedy dowiedziałam się jak działa stojąca od zawsze w domu maszyna do szycia. Był to stary Łucznik. Tata pokazał mi jak się szyje i po prostu zakochałam się! To stało się moją największą pasją i postanowiłam pójść na studia do Łodzi.

Masz za sobą studia artystyczne i projektowe oraz bardzo szerokie doświadczenie. Co najmocniej ukształtowało Cię jako projektantkę?

Najbardziej ukształtowało mnie dzieciństwo, gdyż pochodzę z niewielkiej miejscowości na skraju Puszczy Noteckiej. Myślę, że otoczenie natury bardzo kształtuje wrażliwość. Studia w Łodzi dały mi niesamowity warsztat i wiedzę.

Twoje kolekcje często czerpią ze sztuki, muzyki i różnych form ekspresji. Co najbardziej inspiruje Cię dziś podczas tworzenia?

Największą inspiracją jest dla mnie przede wszystkim tkanina. Jestem architektem tekstyliów i to właśnie od materiałów wszystko się zaczyna. Patrzę na surowiec i wiem co z niego powstanie. Ponadto rzeczywiście w moich kolekcjach pojawiają się ważne postaci i interpretacja ich twórczości. Na przykład Maria Skłodowska-Curie, Frida Kahlo, Chopin, Tamara Łempicka, William Wharton, Hasior, Gustaw Klimt, Bjork…Bardzo ważnym aspektem w mojej twórczości jest przekazywanie ważnych wartości i ponadczasowość. Nie chcę być projektantką jedynie tworzącą w aktualnych trendach, które przemijają. Chciałabym pozostawić po sobie trwały ślad.

W Twoich projektach mocno widać autorski charakter i artystyczną opowieść. Jak wygląda proces od pierwszej inspiracji do gotowej kolekcji?

Każda kolekcja wiąże się z przygotowaniem i dokładnym poznaniem inspiracji. Czytam książki na dany temat, oglądam filmy, bywam tam, skąd pochodzą moje inspiracje. Kiedy tworzyłam kolekcję Hasior-yzmy, pojechałam do Galerii Hasiora w Zakopanem i odwiedziłam jego miejsca. Podczas tworzenia kolekcji Madame M.S.C. odwiedziłam Paryż i Panteon – miejsce spoczynku Marii Skłodowskiej. A do kolekcji William Wharton Performance przeczytałam wszystkie powieści pisarza… Po takich mentalnych przygotowaniach przystępuje do wielkiego procesu twórczego. Rysuję, kroję, szyję.

Pokazywałaś swoje projekty m.in. w Paryżu, Mediolanie, Nowym Jorku czy podczas EXPO. Co dają Ci te międzynarodowe doświadczenia?

Prezentacja w różnych miejscach świata to wielki zaszczyt, miłe doświadczenie i przede wszystkim wielka mobilizacja do tworzenia nowych projektów. Ponadto zauważyłam, że moje najbardziej ekscentryczne projekty kostiumowe są bardziej doceniane w innych krajach.

Jak dziś postrzegasz polską modę — gdzie jesteśmy jako branża i co nas wyróżnia?

Myślę, że polska moda jest bardzo różnorodna, tworzona świadomie i z poszanowaniem tradycji, kultury i rzemiosła.

Tworzysz w Gorzowie Wielkopolskim, a jednocześnie pokazujesz kolekcje na świecie. Czy to połączenie lokalności i międzynarodowej perspektywy ma dla Ciebie szczególne znaczenie?

Staram się zawsze podkreślać skąd pochodzą moje projekty. Właśnie z samego serca miasta Gorzowa Wielkopolskiego. W swoim dorobku posiadam także kolekcję Postcards from Gorzów z niezwykłymi panoramami miasta, którą zresztą prezentowałam w wielu miejscach na świecie. Tożsamość lokalna jest dla mnie bardzo ważna. Staram się przenosić swój świat do innych miejsc.

Ważną częścią Twojej działalności są także warsztaty i praca z młodymi ludźmi. Co daje Ci dzielenie się wiedzą?

Od lat prowadzę warsztaty z najmłodszymi. Moją misją jest kształtowanie pasji u młodego pokolenia, nauka wrażliwości, ale także świadomości na temat zrównoważonej mody. Praca z młodymi ludźmi to wiele radości. Kiedyś otrzymała w prezencie od mojej „warsztatowiczki” gazetę z jej pierwszym wywiadem w gazecie, który nosił tytuł „Być jak Ślizowska”.

Czy masz kolekcję albo projekt, który był dla Ciebie szczególnie przełomowy?

Kolekcja inspirowana Marią Skłodowską – Curie była najbardziej przełomowa. Nie spodziewałam się tego, że ta kolekcja będzie prezentowana w tylu krajach i aż na trzech kontynentach! Madame M.S.C. oprócz różnych krajów Europy odwiedziła Stany Zjednoczone, a także Japonię. Sentymentalnym doświadczeniem była dla mnie wystawa mojej kolekcji w towarzystwie doktoratu Marii Skłodowskiej-Curie w Muzeum Lubuskim.

Jakie masz marzenia i plany na najbliższe lata?

Moje plany na najbliższe lata to przede wszystkim konsekwentne budowanie międzynarodowej pozycji marki. Pokaz w Nowym Jorku to dla mnie otwarcie nowego rozdziału – chcę, aby polskie rzemiosło i nasza unikalna tożsamość kulturowa stały się rozpoznawalnym i pożądanym elementem światowego rynku mody. Jeśli chodzi o marzenia, to dążę do tego, by moje kolekcje były traktowane jak żywe dzieła sztuki, które niosą ze sobą głębszą opowieść i emocje, a nie tylko sezonowy trend. Marzę, by moja marka inspirowała ludzi na całym świecie do poszukiwania autentyczności i szacunku dla tradycji we współczesnej formie.

Gdybyś miała opisać swoją modę jednym zdaniem — czym ona jest?

Moda jest jedną z niewielu wolności człowieka.